با چنین متنی آغاز می شود

صبحی از صبح های زمستان

هنگامی که آهسته پشت کامپیوتر می نشینی و روی کلمه ی هفتان کلیک می کنی

صفحه‌اي باز مي‌شود كه ترا مشترك گرامي خطاب مي‌كند

باز كليك مي كني

صفحه اي باز مي شود كه هيچ شباهتي به هفتان ندارد 

دوباره كليك مي‌كني

دوباره كليك مي‌كنم

هربار كسي مرا مشترك گرامي خطاب مي‌كند

من مشترک گرامی نیستم و نبوده ام هیچوقت با اینحال باقی متن را دنبال می کنم

طبق دستور.....

ضمن عذرخواهي.....

فشار دهيد تا در اسرع وقت.......

من به آن فضای خالی فکر می کنم که قرار است اعتراضم را درون آن بنویسم

فضاي خالي كه قرار است مشترك گرامي آنرا فشار دهد را مي‌گذارم روي صفحه‌ي مانيتور و همينطور خيره مي‌مانم به آن.

همين‌طور خيره مي‌مانم و الفبايي را كه قرار است در اين كادر بسته بنويسم و فشارش دهم همچون دستگاه آب هويج‌گيري- توي ذهن مرور مي‌كنم

كلمات توي هم مي‌چرخند بالا و پايين مي‌پرند و مي‌گريزند از هم

كلمات شرمشان مي‌آيند درون اين قوطي بسته بروند

حيف كلماتي كه قرار است آن آقاي بسيار گرامي پشت اين خطوط  بخواند

آقاي محترمي كه مرا مشترك گرامي مي‌خواند از من عذرخواهي هم مي‌كند

عذرخواهي بابت چه؟

راحت باش

كارت را بكن

ما ديگر عادت كرده‌ايم به اين مشترك گرامي‌بودن اجباري

عادت كرده‌ايم و مي‌كنيم به اين توهين بينامتني به شعور

هفتان فقط يك مجله‌ي اطلاع‌رساني هنري بود

همين را هم تاب نياوردي؟

ترجيح مي‌دهم درون اين كادر يخي چيزي ننويسم

كلمات مي‌سرند درآن

كلمات سرماشان مي‌شود

تا كلمات زنده‌اند

هفتان‌ها هم زنده‌اند

كلمات مشترك گرامي نيستند آقاي گرامي.